RELACJE MIĘDZY RZECZAMI

images (2)

Relacje między rzeczami i ich wyobrażenia­mi są więc w tym typie myślenia diametralnie odwrócone: powierzchowne wzruszenie, wczu- de się wywołane znakiem czy symbolem moż­na utożsamić z realnością, którą, ten symbol ‚oznacza. Wyobrażenie zamiast faktu, namiast­ka w miejsce rzeczywistości — oto pierwsza cecha tego typu pozornego uczestnictwa.’ Przed­mioty, procesy, rzeczy nie są tym, czym są de : facto, ale są tym, czym odbiorca chciałby je wi­dzieć. Magia bowiem nie jest „niczym innym ‚jak uzewnętrznieniem się zjawisk duchowych; procesem urzeczowienia i fetyszyzacji tego co subiektywne i wewnętrzne,. Z tego punktu wi­dzenia magia jest ’ obrazem traktowanym do­słownie jako nadnaturalna obecność i-przeżyj cie”.

OPISY OBYCZAJÓW

 Do tego dołączały się grzecz­nościowe spory przy wychodzeniu z kościoła, przy wyprzedzaniu w wąskim przejściu, prze­puszczaniu prawą stroną itp. Drobiazgowe, piękne, kreślone z talentem opisy obyczajów w Jesieni średniowiecza uka­zują nieustanną żmudną stylizację codziennego życia. Nie . ma okoliczności życiowych, które wymagałyby intymności, skrywania. Najbar­dziej osobiste wzruszenia jednostki stają się^ przedmiotem obserwaęji i publicznego wido­wiska.

MODA W KATEGORIACH EKONOMICZNYCH

Często, określając modę w kategoriach ekonomicznych, powiada się, że jest ona wyłącznie panowaniem na rynku jakiegoś . produktu. W. Sombart, analizując w pracy Wirtschajt und’ Mode zjawisko mody w kon- tekście ekonomii,, wskazuje-słusznie na pewne istotne zależności ekonomiczne, które – jednak    w ostatecznym rozrachunku — traktuje .zbyt jednostronnie.    Jest’*niewątpliwie prawdą, że w dobie gigantyczne] reklamy stymulacja ekonomiczna w oferowaniu różnych’dóbr gra ogromną rolę.. Opisy; ‚ działalności np. sławnych speców, reklamy’utwierdzają nas dostatecznie w tym. przekonaniu. ‚„Przyjęło się — czytamy w jed- . nej z amerykańskich prać’— że redakcje gazet zajmujące się’reklamą w miastach i. małych miasteczkach raz na tydzień-wysyłają listow­ne zawiadomienia do wszystkich drugestore’ów i sklepów spożywczych, informujące właścicie­li, że”w następnym tygodniu w gazetach’tych ukażą się reklamy wyrobów określonych firm.

FUNKCJE ESTETYCZNE

Są to dzieła sztuki, które jednak — jak wiemy’z” doświadczeń hi­storycznych. współczesnych — .mogą .utracić funkcje estetyczne w – nowych, odmiennych warunkach czasowych i geograficznych.   Tak więc każdy przedmiot i różnorodna dzia­łalność ludzka, nie będąc przy tym . dziełem  sztuki, może posiadać cechy’, estetyczne i być  nosicielem funkcji estetycznej. Moda że swej istoty nie jest sensu _stricto zjawiskiem estetycznym. Nie oznacza fo jed­nak, że można ją Sprowadzić dó jakiegoś jed­nego zjawiska, np; wyłącznie do uzasadnień . ekonomicznych.

Włosy tapirowane

Włosy tapirowane szybko ulegają uszkodzeniom, farbowane zbyt intensywnie, a szczególnie tlenione, dość szybko niszczą się, ulegają też niekoizystnym zmianom, gdy są myte przesadnie często, mimo, że czyste. Końce włosów rozwidlają się, powierzchnia włosów staje się matowa, układają się coraz gorzej. Noszenie peruki dłużej niż przez 2 godz. (raz na tydzień) już wpływa niekorzystnie na stan owłosienia (choć może to nie być widoczne od razu), gdyz powoduje przegrzanie skóry, nadmierne pocenie się i nadmierne wydzielanie łoju. To są właśnie szkodliwości ogólne, których nasilenie wzrasta proporcjonalnie do częstości i intensywności makijażu oraz używania środków kosmetycznych o charakterze zdobniczym w ogóle i odwrotnie proporcjonalnie do gatunku używanych preparatów.

Demakijaż

Słowo to oznacza usuwanie makijażu, co jest czynnością o wiele ważniejszą niż makijaż i łatwiejszą zarazem od niego. Można by nawet z całą racją udowodnić, ze podstawą makijażu jest demakijaż. Makijaż bowiem dopuszczalny jest przy zdrowej skórze twarzy, a przywrócenie skórze stanu równowagi i zdrowia nie jest możliwe bez starannego demakijazu Krótko mówiąc: gdy tylko kończy się „występ”, na który młodn kobieta zdecydowała się umalować twarz, należy natychmiast po powrocie do domu albo po rozejściu się zaproszonych gości najstaranniej usunąć z twarzy wszystkie szminki, tusze, pudry i podobne środki upiększatące. Jeśli nawet był to tylko mały makijaż (usta i ewentualnie oczy), to i tak należy w domu usunąć go z twarzy > to, jeśli możliwe, me czekając wieczora, a najpóźniej wieczorem przed snem.

Rodzice i szkoła

Jeśli rodzice i szkoła sprzeciwiają się zbyt wczesnemu używaniu przez młodzioż środków upiększających, to także mają słuszność, gdyż przesadne skupianie uwagi na upiększaniu się, przesadne folgowanie chęci podobania i ię – przy nie wyrobionym jeszcze guście i poczuciu smaku estetycznego – prowadzi nieraz do groteskowych i żałosnych skutków. Z drugiej stiony taka koncentracja uwagi na upiększaniu ciała pobudza niezdrowa rywalizację w środowisku (klasie), przyczynia się do przedwczesnego rozbudzania erotyzmu, utrudnia wykonanie programu nauczania
uczenia się. Na wszystko przychodzi odpowiedni czas. Zbyt wczesne używanie środków upiększających, przynajmniej niektórych spośród nich, przynosi także wyraźne szkody, czysto zdrowotne.

Gimnastyka

Odpowiednio dobrane ćwiczenia mogą także przezwyciężyć wady postawy i figury – zarówno o charakterze wrodzonym, jak i nabyte wskutek choroby lub urazu, ^tlprawianie^gimnastyki wyrabia też zgrabność i harmonię ruchóyy, zwinność, sprawność wszystkich członków ciała. Gimnastyka pomaga niekiedy zwalcżyć także zaparcie stolca, chorobliwy brak apetytu, nadmierną nerwowość..^ Mimo że w szkołach średnich gimnastyka jest przedmiotem obowiązkowym (wf), jednak żaden miody człowiek nie powinien na niej poprzestać Wskazane jest uzupełniać ją przynajmniej codzienną gimnastyką radiową, obejmującą wszystkie podstawowe ćwiczenia. Ponadto w toku pracy w biurze, w zakładzie naukowym, w fabryce, w domu — należy co pewien czas przerwać pracę, zmienić pozycję, przećwiczyć i rozluźnić mięśnie i części ciała, które przez dłuższy czas wykonywały jednostajną pracę.

SPORT I GIMNASTYKA

Wspomniano już, że sylwetka, figura, oraz nienaganna prezencja zależą nie tylko od wzrostu i tuszy. Zakładając, że młodzi Czytelnicy, a zwłaszcza Czytelniczki, postarali się już o normalizację wagi ciała i ze całkowicie odpowiada ona proporcjom podanym w pierwszej części tego rozdziału, trzeba tu zaapelować o wyćwiczenie należytej, tj. prawidłowej i estetycznej postawy. Spośród czterech typów postaw (bardzo dobra, prawidłowa, wadliwa, zła) pierwsze dwie są osiągalne drogą ćwiczeń i samokontroli. W postawie bardzo dobrej i prawidłowej skrawek ucha, szczyt barku, krętarz wielki (duży wyrostek kości udowej), główka kości strzałkowej (cieńszej spośród dwu kości goleni) i kostka zewnętrzna stanowią, przy oglądaniu z boku (czyli z profilu) jedną linię pionową. Głowa powinna być nieco wyciągnięta w górę, przy równoczesnym lekkim cofnięciu brody, klatka piersiowa wzniesiona wysoko i podana ku przodowi, brzuch płaski (lub przy postawie prawidłowej, lecz nie bardzo dobrej – cokolwiek wypukły), wreszcie plecy nieznacznie wygięte.

Uniwersalny krem do twarzy – prawda czy mit

Wielu producentów kremów do twarzy reklamuje swoje niektóre produkty jako kremy uniwersalne do każdego rodzaju cery. Czy jest możliwy taki produkt, który będzie dobrze oddziaływał na każdy rodzaj cery? Nie bardzo należy temu wierzyć, bo przecież każda cera jest innego rodzaju, ma więc inne potrzeby i w tym zakresie nie istnieją żadne cudowne, uniwersalne składniki odżywcze, które mogą zapewnić odpowiednią pielęgnację i nawilżenie każdej, niezależnie od jej indywidualnych właściwości, skórze. Istnieją przecież 4 podstawowe rodzaje skóry i każda z nich powinna otrzymać indywidualne do jej potrzeb dobrane składniki – taki niby uniwersalny krem może narobić więcej szkody niż pożytku. Poszczególne rodzaje skóry w sposób indywidualny mają rozmieszczone pory, które produkują mniej lub więcej określonych substancji (gruczoły łojowe) i wydzielają na zewnątrz. Inne ma wymagania skóra sucha, delikatna i wrażliwa, a skrajnie różne tłusta cera – potrzebują one zupełnie innych, skrajnie różnych kremów do pielęgnacji.

TYPOWE DLA TRADYCYJNEJ MYŚLI

_DSC1058

Typowy dla tradycyjnej myśli filozoficznej dualizm w tej kwestii, ujmujący człowieka al­bo jako ciało, albo jako „duszę”, bywa współ­cześnie systematycznie podważany. Utrzymują­ce się czasem’ po dziś dzień koncepcje, sprowa­dzające ciało do narzędzia bywają albo trakto­wane jako przeżytek, albo funkcjonują w zmienionej formie. Już ; dla ; Montaigne’a ciało nie, było równo­znaczne tylko z przedmiotem materialnym. In- tereśował rgo<człowiek, j akoca ło ś ć, .przy. czym cielesność;;była . od niego .nieodłączna. Prawdziwy i człowiek.  jest > zawsze „cudownie cielesny”,- jak pisał Montaigne.w. Esejach.,Poczynając od .czasów Kartezjusza-. problem ten nieustannie-zajmuje filozof ów.

OKREŚLENIE MAGICZNEGO CHARAKTERU

images (1)

Istotne dla określenia magicznego charakteru niektórych współczesnych struktur myślowych są pewne stałe schematy, tworzące właściwą substancję nowożytnej magii okresu rozkwitu cywilizacji. Są to jak sądzę różne formy -przekraczania własne] aktualnej sytuacji pod^miotu, tendencje do zahamowania upływu czasu i utraty cennych wartości (młodość, znaczenie, władza, miłość), które wy­dają się wieczne,/, i d e a 1 i z a c j a własnej osoby, zawieszenie działań prak­tycznych przy równoczesnym poczuciu efe­ktywności własnych poczynań.

POMIESZANIE RZECZYWISTOŚCI Z FIKCJĄ

images (3)

Inaczej mówiąc, następuje pomiesza­nie rzeczywistości z fikcj ą. Pozory można przyjąć za rzeczywistość. Osoba brzyd­ka kupując strój widziany na. pięknej modelce, kupuje cząstkę urody tamtej, poczucie więzi- z nią i pozorne współuczestniczenie w jej wy­glądzie. Antyczny, mebel poprawia samopoczu­cie nabywcy sugerując skojarzenia ze szlachecką przeszłością.” Mieć modny, poszukiwany przedmiot oznacza wejść w świat związanych z nim wyobrażeń i wartości. Magiczne działanie przedmiotów łatwo zaobserwować na przykła­dzie popytu na pamiątki po wielkich, sławnych ludziach: tabakierka Napoleona,-lichtarze pani Walewskiej,’porcelana Potockich itp.

POTRZEBA UCZESTNICTWA

images (4)

Kwestie funkcjonowania treści emocjonal­nych podejmowane są dość często w, pracach poświęconych filmowi. Omawia je szeroko^ np. E. Morin w swojej książce Kino i wyobraźnia. Pewne stwierdzenia tam zawarte odnoszą się nie (tylko do recepcji filmu, mają walor, ogól­niejszy. Dotyczy to przede wszystkim relacji. między uczestnictwem praktycznym i fikcyj­nym w procesie odbioru filmu. „Potrzeba uczestniczenia pisze autor nie mogąca się wyrazić, czynem przybiera charakter we­wnętrzny, przeżywany”.

NIEOBECNOŚĆ KONKRETU

images

Nieobecność konkretu (obrazu, znaku, treści, wartości) nie zmienia klimatu uczuciowego, jaki stał się na skutek uproszczenia „prze­kładowego” — udziałepi odbiorcy. Co więcej, pod wpływem wysokiej temperatury uczucio­wej dochodzi do zatarcia granicy między, spo­strzeżeniem a jego późniejszym wyobrażeniem. Zasadniczą rolę odgrywają w tym procesie.dwie opisywane wielokrotnie, związane ze so­bą kategorie: projekcji i identyfikacji. Kate­gorii takich dałoby się prawdopodobnie wymie- nić znacznie więcej, w tym miejscu jednak ograniczymy się do ustaleń już, istniejących. Tak więc projekcja polega na tym, że ludzkie pragnienia, marzenia, lęki itp. rzutują na inne istoty, na rzeczy, zjawiska.